Ode aan vrijwilligers

ODE AAN ONZE VRIJWILLIGERS

Deze quotes zijn samengesteld door tekstschrijver Thé van Warmerdam uit gesprekken met onze vrijwillige suppoosten (zomer 2021). 

Dit is Gert-Wim Hazelaar, voormalig fysiotherapeut in onder meer Bazel en na omzwervingen in Schiedam.

Gert-Wim Hazelaar

Sinds 2016 is hij vrijwillig suppoost bij De Ketelfactory. Tussen de bezoeken door leest hij uit ‘De mechanisering van het wereldbeeld’, het kloeke standaardwerk van Dijksterhuis. Wat brengt Gert-Wim hier?

“In gevestigde musea zie je meestal kunst waarmee je bekend bent. Een Rothko, Rembrandt, deze keer met andere belichting of nieuw gepresenteerd. De kunst hier in De Ketelfactory, is nog onbekend. Dat kan wennen zijn, voor mij en de bezoekers.”

werk van Roosmarijn Pallandt

“Als kunst onherkenbaar voor je is, dan kun je denk ik twee dingen doen. Of je loopt weg en laat het zitten. Of je kruipt dichtbij en laat je verbazen en verwonderen. Dat avontuurlijke vind ik hier keer op keer.”

“Vaak maak ik verhalen bij een kunstwerk. In een werk van Roosmarijn Pallandt dat nu in De Ketelfactory hangt, zie ik een scène uit de film Koyaanisquatsi. Daarin zie je vanuit de lucht de straten van New York, met lichtstrepen van verkeer en stoplichten.”

“De kunst in De Ketelfactory roept verhalen op. Daar vraag ik bezoekers wel eens naar: “En? Wat heeft het u gebracht?”


De zachtaardige Mimi Tyssen – die je op de foto ziet – was een leven lang psychiater bij de GGZ en in het ziekenhuis. Sinds 2014 is Mimi vrijwillig suppoost bij De Ketelfactory.

Mimi Tyssen

Mimi: “Plekken waar kunst wordt tentoongesteld, laten vaak veel ruimte over voor je verbeelding. Dat vind ik prettig. Dat geldt denk ik ook voor bezoekers van De Ketelfactory. Die kunnen zich in alle rust terugtrekken in de kunst of in de ruimte. Soms heb ik een verrassend gesprek met iemand. De een is wat timide, de ander zit op de praatstoel; dat voel ik wel aan. Het is mij allebei goed.”

“Je hoort hier de stilte. Of je hoort het bewegen van kunstwerken en het geluid van videokunst. Nu hoor je gekabbel van water. Soms hoor ik van ver een sirene. ‘Hoort dit nou bij een kunstwerk?’ vraag ik me dan even af. Maar dan zie ik door het raam de brandweer voorbijrazen. Het is fijn om even in de straat te kijken. Soms gaat de brug omhoog, vaart langzaam een bootje voorbij.”

tekeningen Florette Dijkstra

“Psychiater blijf ik, maar uit de hectiek van het werk, is De Ketelfactory een verademing voor mij. De stilte is mij nu voldoende. Zijn er geen bezoekers en heb ik de zaal voor mij alleen, dan kan ik heel hongerig zitten lezen. Ik neem artikelen mee of een boek en zet een streep onder zinnen die mij raken.”

“De kunst die ik hier zie, kan mij voeden. Mijn lievelingswerk is dat van Florette Dijkstra. In haar tekeningen van potlood kan ik me heerlijk verliezen. Kijk deze werkkamers bijvoorbeeld van Rainer Maria Rilke en van Van Gogh. Ook in haar boeken kan Dijkstra mij compleet meenemen in haar gedachtewereld. Daar geniet ik van.”

 


Dit is Louise Bianchi, beeldend kunstenaar en vanaf 2019 vrijwillig suppoost bij De Ketelfactory.

Louise Bianchi

Louise: “Materiaal vertelt veel, is belangrijk voor mij. Materie wil ik aanraken, horen, ik wil mijn zintuigen gebruiken. Jaren geleden beklom ik vaak bergen, meestal met een vaste maat; klimmen is kunnen vertrouwen op wie bij je is. In de bergen zijn je handen je tweede paar ogen. Is de steen glad, heeft het reliëf of voel ik mos, vind ik op deze steen mijn balans?”

De tactiliteit van kunst, het aan kunnen raken, is belangrijker voor mij dan de afbeelding zelf. Zo zijn de abstracte sculpturen die ik maak ruw of juist spiegelglad, ze zijn warm of hebben een geur.”

werk van Madelon Hooykaas

“Geweldig vind ik de zoektocht naar verklaringen; een antwoord van de kunstenaar hoeft niet zozeer. Kunst voedt je energie, roept discussie op, geeft een andere dimensie aan de wereld. Kunst is zoiets groots, voor mij is het bijna een primaire levensbehoefte. Je gaat niet dood van tekort aan zonlicht, maar je lichaam reageert daar wel op. Zoiets.”

“Uit De Ketelfactory herinner ik me een fascinerend kunstwerk van Madelon Hooykaas met de titel ‘Stilte bestaat niet’. Aan een witte muur hangt een walkman, zo eentje uit mijn jeugd. Zet je de koptelefoon op, dan hoor je geen muziek, maar de authentieke analoge stilte van een tape die draait, het geluid van stofjes op het magnetische bandje. Je kunt het geluid en de kunst ervaren, eraan deelnemen. Je hoort wat stilte toen was.”